แด่คนคนนั้น

posted on 02 Sep 2009 12:54 by lazy-monkey

วันนี้มีพัสดุไม่ได้จ่าหน้าผู้ส่งส่งมาให้น้องสาว (นังเปื่อย)

ซองบวมๆ  ข้างในเป็นกระเป๋าสตางค์หนังสีน้ำตาลที่หายไปเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อน

จะโทษใครก็ไม่ได้เป็นความสามารถเฉพาะตัวของนังเปื่อยเองนั้้นแหละ

ที่ชอบทำพวกกระเป๋าสตางค์หรือไม่ก็สารพัดบัตรหายจนเป็นนิสัย

จนคนในบ้านรู้สึกชินแล้วก็ไม่ได้สนใจเวลานังเปื่อยต้องคุ้ยหาของจนหัวโต

สถานการณ์แบบนี้คำพูดที่เอาไว้ปลอบใจตัวเองบ่อยๆ ก็คือ "ช่างมันเหอะ"

เพราะคิดว่าอย่างไรก็คงไม่มีทางได้คืนอยู่แล้ว จะด้วยเพราะเรามองคนอื่นในแง่ร้ายไปหรือเปล่า

ในกระเป๋าสตางค์แต่ไม่มีสตางค์  มีแต่บัตร  อันที่จริงเงินที่เคยอยู่ในนั้นก็ไม่ได้มากมายอะไรหรอก

ถ้าในสถานการณ์เดียวกันก็ไม่แน่ว่าจะปล่อยให้ยังอยู่ตรงนั้นต่อไปเพราะไม่อยากยุ่งยาก

หรือว่ามันไปถึงมือเจ้าของที่แท้จริง 

 

 

มันไม่ใช้แค่กระเป๋าอย่างเดียวหรอกที่ส่งมาให้มันกลับเป็นความรู้สึกเมื่อตอนที่ได้รับมากกว่า

ขอบคุณที่อุตส่าห์เก็บมาให้ 

ขอบคุณที่ทำให้ความเกิดความรู้สึกบางอย่างแม้ว่าจะไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรมากมาย 

แต่เค่นิดเดียวมันก็ดีไม่ใช่เหรอ?  

 

Comment

Comment:

Tweet

เล็กน้อยแต่อย่างน้อยมันคือความรู้สึกที่ดี

big smile open-mounthed smile confused smile

#2 By นายแอปเปิ้ล on 2009-09-02 14:06

เป็นเรื่องดีๆ ...confused smile

#1 By wesong on 2009-09-02 13:44